Το φιάσκο της απελευθέρωσης ομήρων στην Γάζα από το Ισραήλ και η αποκάλυψη της εμπλοκής ΗΠΑ και Βρετανίας

Το φιάσκο της απελευθέρωσης ομήρων στην Γάζα από το Ισραήλ και η αποκάλυψη της εμπλοκής ΗΠΑ και Βρετανίας

Η αποτυχημένη αποστολή απελευθέρωσης Ισραηλινών ομήρων στη Γάζα αποκάλυψε τη βρετανική και αμερικανική στρατιωτική εμπλοκή, διευρύνοντας τον πόλεμο του Ισραήλ στη Γάζα σε διεθνή σύγκρουση, όπως έκαναν οι ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο με την Ουκρανία.

Στις 8 Ιουνίου, οι ισραηλινές δυνάμεις οργάνωσαν μια αιματοβαμμένη επιχείρηση “διάσωσης” στον παλαιστινιακό προσφυγικό καταυλισμό Nuseirat. Η βίαιη επιχείρηση απελευθέρωσε τέσσερις κρατούμενους, σκότωσε άλλους τρεις -μεταξύ των οποίων και έναν πολίτη των ΗΠΑ- και άφησε πίσω της 274 Παλαιστίνιους νεκρούς, ενώ πολλοί άλλοι τραυματίστηκαν. Ο ισραηλινός στρατός υπέστη επίσης απώλειες, συμπεριλαμβανομένου του θανάτου ενός ανώτερου διοικητή.

Παρά το γεγονός ότι η Χαμάς προσφέρθηκε από τις 8 Οκτωβρίου να απελευθερώσει  κρατούμενους στη Γάζα με αντάλλαγμα την κατάπαυση του πυρός και την πλήρη αποχώρηση των κατοχικών δυνάμεων, η επιχείρηση αυτή μπορεί να θεωρηθεί μόνο ως μια δαπανηρή αποτυχία για το Ισραήλ ως μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής γκάφας. 

Ο στρατός του δεν κατάφερε να επιτύχει οποιονδήποτε από τους δηλωμένους πολεμικούς στόχους του πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου σε οκτώ μήνες συγκρούσεων και η αυξανόμενη διεθνής απομόνωση του Τελ Αβίβ κατέστησε αναγκαία μια δραματική “παράσταση” δημοσίων σχέσεων.

Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης άρπαξαν πρόθυμα το δόλωμα, επευφημώντας ευρέως την “ηρωική” προσπάθεια. Ένα μέσο αποκάλεσε το φιάσκο “θαυμαστό θρίαμβο”. Ένα άλλο πανηγύρισε την “τολμηρή” ανάκτηση των “φρουρούμενων” ομήρων. 

Οι φωτογραφίες και τα βιογραφικά των τεσσάρων απελευθερωθέντων διαδόθηκαν σε περίοπτη θέση. Οι  ιστορίες ανθρώπινου ενδιαφέροντος αφθονούν. Μέσα από αυτόν τον ενημερωτικό κατακλυσμό, ωστόσο, οι New York Times δημοσιοποίσαν  μια αποκάλυψη-βόμβα. Βρετανοί και Αμερικανοί αξιωματούχοι των μυστικών υπηρεσιών και ειδικοί σε θέματα “ανάκτησης ομήρων” έπαιξαν κεντρικό ρόλο στην επιχείρηση “διάσωσης”.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, αυτοί οι πράκτορες του Ηνωμένου Βασιλείου και των ΗΠΑ βρίσκονταν στο κράτος κατοχής καθ’ όλη τη διάρκεια του πολέμου, “παρέχοντας πληροφορίες και άλλη υλικοτεχνική υποστήριξη” και “συλλέγοντας και αναλύοντας πληροφορίες” στην υπηρεσία της απελευθέρωσης ισραηλινών αιχμαλώτων και του εντοπισμού ανώτερων στελεχών της Χαμάς. 

Το Λονδίνο και η Ουάσινγκτον, υποτίθεται, “ήταν σε θέση να παρέχουν πληροφορίες από τον αέρα και τον κυβερνοχώρο που το Ισραήλ δεν μπορεί να συλλέξει μόνο του”. Εν τω μεταξύ, “το Πεντάγωνο και η CIA έχουν παράσχει πληροφορίες που συλλέγονται από πτήσεις μη επανδρωμένων αεροσκαφών πάνω από τη Γάζα, υποκλοπές επικοινωνιών και άλλες πηγές”.

“Αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις”

Το ότι αυτός ο απολογισμός είναι μια παραπλανητική ιστορία κάλυψης θα έπρεπε να είναι αυτονόητο. Αν οι βρετανικές και αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες εργάζονται πραγματικά, από τις 7 Οκτωβρίου, από το Τελ Αβίβ για τον εντοπισμό ηγετών της Χαμάς και την απελευθέρωση κρατουμένων, οι προσπάθειές τους ήταν τόσο αναποτελεσματικές όσο και η ίδια η επιχείρηση “διάσωσης”. 

Οι κύριες πηγές αναγνωρίζουν ότι η Χαμάς παραμένει σε μεγάλο βαθμό αλώβητη, και οι εκπρόσωποι της IDF ισχυρίζονται ότι 120 κρατούμενοι εξακολουθούν να βρίσκονται στη Γάζα. Αυτό υποδηλώνει μια διαφορετική λογική για τη μυστική βρετανική παρουσία εντός του Ισραήλ.

Ένα D-notice από το Υπουργείο Άμυνας της Βρετανίας στις 28 Οκτωβρίου 2023 έδωσε εντολή στα εγχώρια ειδησεογραφικά πρακτορεία να μην αναφέρουν ότι η επίλεκτη  SAS “αναπτύχθηκε σε ευαίσθητες περιοχές” της Δυτικής Ασίας, διεξάγοντας “επιχειρήσεις διάσωσης και εκκένωσης ομήρων”. 

Το Υπουργείο Άμυνας έχει ως στόχο να αποτρέψει την ακούσια αποκάλυψη διαβαθμισμένων πληροφοριών σχετικά με τις Ειδικές Δυνάμεις και άλλες μονάδες που συμμετέχουν σε επιχειρήσεις ασφαλείας, πληροφοριών και αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις στη Γάζα, συμπεριλαμβανομένων των μεθόδων, τεχνικών και δραστηριοτήτων τους.

Δυτικές δυνάμεις σε ετοιμότητα

Η λογοκρισία αυτή προκλήθηκε πιθανότατα από τις βρετανικές εδημερίδες που αποκάλυπταν ότι η SAS ήταν “σε ετοιμότητα” σε βάσεις στην Κύπρο “για τη διάσωση ομήρων που κρατούνται αιχμάλωτοι στη Γάζα”. Ένας βετεράνος της SAS περιέγραψε μια τέτοια προσπάθεια ως σχεδόν αναπόφευκτα αυτοκτονική:

“Αυτή η κατάσταση στη Γάζα είναι μοναδική, όσον αφορά την προσπάθεια εντοπισμού των ομήρων και την εύρεση ασφαλούς διαφυγής . Υπάρχει μεγάλη σύγχυση με το τι συμβαίνει εκεί αυτή τη στιγμή. Το να βρεις το σωστό οχυρό όπου κρατούνται όμηροι θα είναι δύσκολο – μετά πρέπει να μετακινηθείς με ασφάλεια σε αυτό το σημείο, να βρεις τους ομήρους και μετά να φύγεις. Από πλευράς σχεδιασμού, θα είναι ένας πλήρης και απόλυτος εφιάλτης. Θα μπορούσε να καταλήξει σε καταστροφή”.

Παρά τους κινδύνους, η ισραηλινή επιχείρηση “διάσωσης” προχώρησε, με στόχο να εξασφαλίσει μια προπαγανδιστική νίκη για το Τελ Αβίβ και να νομιμοποιήσει την εμπλοκή των βρετανικών και αμερικανικών δυνάμεων στη Γάζα. Η έρευνα των New York Times υπαινίχθηκε διακριτικά έναν δημόσια διευρυμένο ρόλο της Βρετανίας και των ΗΠΑ στην επίθεση στη Γάζα, ενώ επιβεβαίωσε την αποφασιστικότητά τους να υποστηρίξουν τις ενέργειες του Ισραήλ. 

Δικαιολογώντας την εμπλοκή της Ουάσινγκτον, το δημοσίευμα στηρίζει ότι η υποστήριξη αυτή παρέχεται “σε μεγάλο βαθμό … επειδή οι Αμερικανοί αξιωματούχοι πιστεύουν ότι ο καλύτερος τρόπος για να πειστεί το Ισραήλ να τερματίσει τον πόλεμο είναι να πάρει πίσω τους ομήρους του και να συλλάβει ή να σκοτώσει κορυφαίους ηγέτες της Χαμάς”.

Ένα κύριο άρθρο στην Daily Telegraph επανέλαβε αυτό το επιχείρημα σε ένα άρθρο χωρίς υπογραφή με τίτλο “Πρέπει να υποστηρίξουμε τις προσπάθειες του Ισραήλ να διασώσει τους ομήρους”, δηλώνοντας, “η επιτυχής επιχείρηση διάσωσης είναι μια έγκαιρη υπενθύμιση του γιατί το Ισραήλ μάχεται και της θεμελιώδους δικαιοσύνης του σκοπού του”, ενώ παραπονέθηκε ότι οι “στρατιωτικές επιχειρήσεις του Τελ Αβίβ έχουν υποβληθεί σε ένα επίπεδο ελέγχου που είναι σχεδόν αδύνατο να ικανοποιηθεί”:

Η επίμονη δέσμευση του Ισραήλ για τη διάσωση των ομήρων και την καταστροφή της Χαμάς έρχεται σε έντονη αντίθεση με την αδυναμία της Δύσης να υποστηρίξει τις προσπάθειές της.

Φαίνεται ότι, παρόμοια με τον τρόπο που οι δυτικές δυνάμεις παραβίασαν συστηματικά τις κόκκινες γραμμές της Ρωσίας, η άμεση συμμετοχή τους στη Γάζα σκοπεύει να εξομαλυνθεί σταδιακά.

Οι ανοιχτές γαλλικές απειλές τον Μάρτιο για την ανάπτυξη στρατευμάτων στην Οδησσό αποκρούστηκαν από Ρώσους αξιωματούχους. Έκτοτε, μια ροή δημόσιων δηλώσεων και αναφορών στα μέσα ενημέρωσης έχει δείξει ότι οι στρατιώτες αυτοί θα φτάσουν παρ’ όλα αυτά με τη μορφή “συμβούλων” και εκπαιδευτών.

Η στρατηγική σημασία του Λιβάνου 

Το άλλοτε φοβερό ισραηλινό στρατιωτικό μεγαθήριο έχει ταπεινωθεί συστηματικά στις άμεσες μάχες με την παλαιστινιακή αντίσταση στη Γάζα και στην ανταλλαγή σφοδρών πυρών με το λιβανέζικο κίνημα αντίστασης, τη Χεζμπολάχ. Όπως έχει αναφέρει το The Cradle, το κράτος κατοχής αποκρύπτει βαριές απώλειες σε κάθε μέτωπο στο οποίο εμπλέκεται. 

Παρόλα αυτά, το Τελ Αβίβ ετοιμάζεται ανοιχτά για έναν ολοκληρωτικό πόλεμο με τον Λίβανο. Το The Cradle έχει επίσης αποκαλύψει τις βρετανικές προσπάθειες να αποκτήσουν οι στρατιώτες της απρόσκοπτη πρόσβαση στα εδάφη του Λιβάνου – χερσαία, εναέρια και θαλάσσια εδάφη – παρακάμπτοντας την ανάγκη για “προηγούμενη διπλωματική άδεια” για τις “αποστολές έκτακτης ανάγκης”.

Στην αναφερόμενη συμφωνία μεταξύ Λονδίνου και Βηρυτού – που εγκαταλείφθηκε μετά τη διαρροή της πρότασης στα λιβανέζικα μέσα ενημέρωσης – οι Βρετανοί στρατιώτες θα μπορούσαν να ταξιδεύουν με στολή και με τα όπλα τους ορατά οπουδήποτε στο Λίβανο, ενώ θα απολάμβαναν ασυλία από τη σύλληψη ή τη δίωξη για τη διάπραξη οποιουδήποτε εγκλήματος.

Μπορεί να υποθέσει κανείς ότι το Λονδίνο προέβλεψε την επέκταση της σύγκρουσης στη Γάζα σε έναν ευρύτερο περιφερειακό πόλεμο και προσπάθησε να εδραιώσει εκ των προτέρων την παρουσία του στο Λεβάντε, ενδεχομένως για να εξασφαλίσει αυτό το αποτέλεσμα. Η ήττα του Ισραήλ από τη Χεζμπολάχ το 2006, μαζί με τα τρέχοντα στρατιωτικά του προβλήματα, υπογραμμίζει ότι το Τελ Αβίβ θα ήταν ανίκανο να νικήσει τη λιβανέζικη αντίσταση χωρίς εκτεταμένη ξένη υποστήριξη. 

Η στρατηγική τοποθέτηση των βρετανικών και αμερικανικών δυνάμεων αποκαλύπτει την απροκάλυπτη δέσμευσή τους να στηρίξουν το Ισραήλ παρά τους σημαντικούς κινδύνους πολιτικού πλήγματος και το ενδεχόμενο περαιτέρω περιφερειακής αποσταθεροποίησης.

Πηγή: The Cradle

CosmoNews

Comments are closed.

CosmoNews@2020. All Rights Reserved